عصر فریاد

من نمي دانم چيست راز آن نگاه گستاخ كه اينگونه مرا مي لرزاند !

چندي است در ميان خفقان سينه ام ،از لب گشودن غنچه ها نيز مي ترسم

و رنگ مي بازم از رقص قاصدك در باد !

باري انگار آهنگ سفر بايد كرد

اي دريغا كه نفس بيدار است !!!

دلتنگم ،خيلي دلتنگ.سعي داشتم با نوشتن، خودمو ميون آدما پيدا كنم

ولي انگاربين افكار مكتوبم گم شدم .

دارم ميرم شايد براي هميشه ...شايد از همه جا ...شايد از همه چيز...

دلم خيلي گرفته ،نتونستم خودمو رها كنم از اين اسارت...جرات رفتن ندارم!

ديگه نميتونم فرياد بزنم ...احساس دلتنگي ميكنم ...اما حتي ديگه قدرت گريستن ندارم .

شايد بايد برم !شايد اين تنها بهانه اي بود كه به صحبت بشينم با عزيزانم ...حرفايي كه هيچوقت قادر به گفتنش نبودم .

همتون برام عزيزيد و سپاسگذارم از همه شما خوبان كه تا اين لحظه تنهام نذاشتيد وميتونم بگم  منو با نظرات ارزشمندتون همراهي كرديد.

از همتون تشكر ميكنم.

همتونو دوست دارم ...

‌‍«دستهاي چه كسي بود كه وقت رفتن گفت خداحافظ تو؟

هيچ گاه در هيچ سفري خبر از آينه و آب نبود!

خبر از پونه نبود !

خبر از سيني پر مهر نبود ...خبر از اشك نبود ...

به جز آن قطره تنهايي من !»

کاش باران می آمد...

می شد در کوچه و خیابان با فراغ دل گریه کرد

تا تصور شودصورت از باران خیس شده

و سیل را باران به راه انداخته ...

آه باران چه می داند این را

آدمی یک سفال قدیمی است؟

به سکوتم...

به قوی ترین سلاحم احترام بگذار

طنینش را میشنوی؟

وقتی حرف نمی زنم

از زیبایی آنچه می گویم لذت می بری؟

سلام دوستان .اميدوارم هر كجا هستيد خوب باشيد.همون طور كه قصد داشتم هر بار رنگ تازه اي از اعتقاداتم رو به شما عزيزان ارائه دادم وهر چند كلبه پررونقي نداشتم تشكر ميكنم از تمامي افرادي كه منو تا به حال در سامان دادن افكارم همراهي كردند و با ابراز نظرات ارزشمندشون سعي در همكاري با من داشتند .

و در آخر سپاسگزارم از ديگر عزيزان وبلاگ نويس كه قصد فراهم كردن لحظاتي زيبا رو براي دوستان                   دارند .

                  در اينجا يكي از اشعار مورد علاقمو بهتون تقديم ميكنم اميدوارم خوشتون بياد .

                                                           آبي دريا قدغن                                                             

شوق تماشا قدغن

عشق دو ماهي قدغن

با هم تنها قدغن

براي عشق تازه

اجازه بي اجازه

پچ پچ و نجوا قدغن

رقص سايه ها قدغن

كشف بوسه ي بي هوا

به وقت رويا قدغن

براي خواب تازه

اجازه بي اجازه

در اين غربت خانگي

بگو هر چي بايد بگي

غزل بگو به سادگي

بگو زنده باد زندگي

براي شعر تازه

اجازه بي اجازه

از تو نوشتن قدغن

گلايه كردن قدغن

عطر خوش زن قدغن

تو قدغن من قدغن

براي روز تازه

اجازه بي اجازه

زنده ...در گورم ،ولي .

من در انديشه و حسرت مردم

ياد دارم كه پس از واپسين لحظه ي شيدايي دل هيچ كس گذر از كوچه اين خانه متروكه نكرد ...

هيچ كس از صاحب اين سينه پر درد سراغي نگرفت ...

من به تنهايي و ماتم مردم .

....

...

فکرم به جست و جوی سحر راه میکشد

اما سحر کجا ؟؟؟

...

...

خسته ،خسته از راه كوره هاي ترديد مي آيم

من زنده ام ...

فریاد من بی جواب نیست

قلب خوب تو جواب فریاد من است

...

...

 و میان من و تو به همان اندازه فاصله هست

که میان ابر هایی که در آسمان

و انسانهایی که بر زمین سرگردانند

...

هنگامی که خاطره ات را می بوسم در می یابم دیری است

مرده ام ...چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو

سردتر می یابم ...

ای شاخه ی جدا مانده من

...